Stawka roboczogodziny w 2026 roku to kwota netto, za którą sprzedajesz jedną godzinę pracy swojej ekipy. Żeby ją policzyć, weź roczny koszt pracownika razem ze składkami ZUS, podziel go przez godziny faktycznie przepracowane na zleceniach (zwykle ok. 1 400–1 600, a nie 2 000), dolicz koszty firmy na godzinę i narzut zysku. W poradnikach rynkowych spotyka się dziś stawki od ok. 80–100 zł do 180–200 zł netto za godzinę, ale Twoja stawka musi wynikać z Twoich kosztów, nie z cudzego cennika.
Poniżej znajdziesz wyjaśnienie, czym jest stawka R-g w kosztorysie, pełny przykład liczbowy i listę błędów, przez które firmy pracują taniej, niż myślą.
Czym jest stawka roboczogodziny (R-g)?
Stawka roboczogodziny (w skrócie R-g albo r-g) to cena jednej godziny pracy jednego pracownika, którą wykonawca przyjmuje do wyceny robocizny. W rozliczeniu godzinowym mnożysz ją przez liczbę przepracowanych godzin. W kosztorysie mnożysz ją przez nakład pracy przypisany do danej roboty.
Nakłady pracy biorą się najczęściej z katalogów KNR (Katalogi Nakładów Rzeczowych). KNR mówi, ile roboczogodzin, materiałów i pracy sprzętu potrzeba na jednostkę roboty, np. na 1 m² tynku albo 1 m bieżący przewodu. KNR nie podaje cen — cenę godziny ustala wykonawca.
Stawka roboczogodziny w kosztorysie ofertowym 2026
W kosztorysie ofertowym (metodą szczegółową) robocizna to nakład r-g z KNR razy Twoja stawka. Do robocizny i sprzętu dolicza się koszty pośrednie (Kp), a od tej sumy zysk (Z). Dopiero na końcu dochodzi VAT.
To ważne rozróżnienie. Jeśli w kosztorysie osobno doliczasz Kp i Z, sama stawka R-g nie powinna już zawierać kosztów firmy ani zysku — inaczej policzysz je dwa razy. Jeśli natomiast sprzedajesz godziny wprost klientowi (rozliczenie godzinowe, serwis, naprawy), stawka musi zawierać wszystko naraz.
Przy przetargach publicznych zamawiający często wymagają podania składników cenotwórczych: stawki R-g, wskaźnika Kp i wskaźnika Z. Jako punkt odniesienia używa się wtedy kwartalnych zestawień średnich stawek, np. wydawnictwa Sekocenbud. Przy zleceniach prywatnych nikt tego nie wymaga, ale warto znać tę logikę, bo klient z kosztorysem od innej firmy może o nią zapytać.
Jak policzyć stawkę roboczogodziny krok po kroku?
Własną stawkę liczysz w czterech krokach: koszt pracownika, godziny produktywne, koszty firmy na godzinę i zysk. Wystarczy to zrobić raz w roku i poprawiać przy większej zmianie, np. po zatrudnieniu kolejnej osoby albo zakupie auta.
Krok 1: roczny koszt pracownika
Zacznij od wynagrodzenia brutto, a nie od tego, co pracownik dostaje na rękę. Przy umowie o pracę pracodawca dopłaca do brutto składki: emerytalną, rentową, wypadkową, Fundusz Pracy i FGŚP. Razem to ok. 20–21% brutto, zależnie od stopy składki wypadkowej, a jeśli firma prowadzi PPK — dodatkowo 1,5%.
Do tego dolicz koszty, które łatwo pominąć: odzież roboczą, buty, badania lekarskie, szkolenia BHP i uprawnienia (np. SEP dla elektryka), telefon służbowy. Jeśli płacisz premie albo nadgodziny, też je uwzględnij.
Właściciel pracujący w terenie to też pracownik. Wpisz sobie takie wynagrodzenie, jakie musiałbyś zapłacić komuś na swoim miejscu. Twoje składki ZUS przedsiębiorcy wrzuć do kosztów firmy w kroku 3.
Krok 2: godziny faktycznie produktywne
Rok to ok. 2 000 godzin pracy nominalnie (ok. 250 dni roboczych po 8 godzin). Na zleceniach, za które klient płaci, pracownik spędza jednak dużo mniej.
- Urlop wypoczynkowy: 20 lub 26 dni, czyli 160–208 godzin.
- Zwolnienia lekarskie i opieka nad dzieckiem: w praktyce kilka dni w roku na osobę.
- Dojazdy między zleceniami, jeśli nie doliczasz ich klientowi osobno.
- Hurtownia, magazyn, załadunek auta, sprzątanie narzędzi.
- Poprawki i reklamacje, za które nikt nie zapłaci.
- Przestoje: czekanie na materiał, na inną ekipę, na decyzję klienta, deszcz.
Po odjęciu tego wszystkiego w małych firmach usługowych zostaje zwykle 1 400–1 600 godzin produktywnych rocznie. Najlepiej policz to na podstawie własnej ewidencji czasu z poprzedniego roku: ile godzin w sumie przepracowano, a ile z nich trafiło na konkretne zlecenia.
Krok 3: koszty pośrednie firmy na godzinę
Koszty pośrednie to wszystko, czego nie przypiszesz do jednego zlecenia, a co musisz opłacić. Zsumuj je za rok i podziel przez godziny produktywne wszystkich pracowników w terenie.
- Samochody: leasing lub rata, paliwo, ubezpieczenie, przeglądy, opony.
- Narzędzia: zakup i zużycie (np. elektronarzędzia na 3–4 lata), naprawy, materiały eksploatacyjne.
- Biuro: czynsz lub część mieszkania, księgowość, telefon, internet.
- Oprogramowanie: program do wycen i faktur, aplikacja do rejestracji czasu.
- Ubezpieczenie OC działalności i ewentualnie sprzętu.
- ZUS właściciela, marketing, opłaty bankowe, koszty windykacji.
Krok 4: narzut zysku
Zysk to nie to, co zostaje po wypłatach. To osobna pozycja, z której firma kupuje nowy sprzęt, przetrwa słabszy miesiąc i zapłaci za błędy w wycenie. W małych firmach usługowych przyjmuje się zwykle narzut kilkunastu do dwudziestu kilku procent na pełny koszt godziny. Przy niższym narzucie jedna poprawka albo spóźniona płatność zjada wynik całego miesiąca.
Przykład: stawka roboczogodziny firmy elektrycznej
Przykład. Firma ma dwóch elektryków na umowie o pracę, każdy po 7 000 zł brutto miesięcznie. Liczby są uproszczone i służą tylko pokazaniu metody — wstaw w ich miejsce swoje.
| Pozycja | Wyliczenie | Kwota |
|---|---|---|
| Wynagrodzenie brutto pracownika | 7 000 zł × 12 | 84 000 zł |
| Składki ZUS pracodawcy (ok. 20,5%) | 84 000 zł × 0,205 | 17 220 zł |
| Odzież, badania, szkolenia, uprawnienia | rocznie | 3 000 zł |
| Roczny koszt jednego pracownika | 104 220 zł | |
| Godziny produktywne na osobę | 2 000 h minus urlop, L4, dojazdy, magazyn, poprawki | 1 500 h |
| Koszt pracownika na godzinę | 104 220 zł ÷ 1 500 h | 69,48 zł |
| Koszty pośrednie firmy | auto 36 000, narzędzia 8 000, biuro i księgowość 12 000, oprogramowanie 2 400, OC 2 000, marketing 6 000 | 66 400 zł |
| Godziny produktywne dwóch osób | 2 × 1 500 h | 3 000 h |
| Koszty pośrednie na godzinę | 66 400 zł ÷ 3 000 h | 22,13 zł |
| Pełny koszt godziny | 69,48 + 22,13 zł | 91,61 zł |
| Narzut zysku 20% | 91,61 zł × 0,20 | 18,32 zł |
| Stawka roboczogodziny netto | ok. 110 zł |
Przy tej stawce firma pokrywa wszystkie koszty i zarabia ok. 18 zł na każdej sprzedanej godzinie. Gdyby właściciel podzielił koszt pracownika przez 2 000 godzin zamiast 1 500, wyszłoby mu 52 zł zamiast 69 zł — i każda wycena byłaby zaniżona już na starcie.
Zwróć uwagę, że 110 zł to stawka do rozliczeń godzinowych. W kosztorysie ofertowym z osobnym Kp i Z do pozycji robocizny wpisałbyś raczej sam koszt pracownika (tu ok. 70 zł), a koszty firmy i zysk ująłbyś w narzutach.
Stawka roboczogodziny netto a brutto — jak doliczyć VAT?
Stawka roboczogodziny netto to cena bez VAT; brutto to cena, którą płaci klient z podatkiem. W ofertach dla firm podaje się zwykle netto, bo kontrahent i tak odliczy VAT. Klientowi prywatnemu lepiej od razu pokazać kwotę brutto, żeby nie było zaskoczenia przy fakturze.
- Stawka podstawowa 23%: 110 zł netto = 135,30 zł brutto.
- Stawka 8%: 110 zł netto = 118,80 zł brutto.
Stawka 8% dotyczy m.in. robót budowlanych, remontów i modernizacji w budownictwie objętym społecznym programem mieszkaniowym, czyli np. w domach jednorodzinnych do 300 m² i lokalach mieszkalnych do 150 m² powierzchni użytkowej. Są tu wyjątki i ograniczenia co do materiałów, więc w razie wątpliwości sprawdź szczegóły z księgowym. Jeśli korzystasz ze zwolnienia podmiotowego z VAT, stawka netto jest jednocześnie ceną dla klienta.
Uważaj też na słowo „netto” w rozmowie z pracownikiem. Dla niego netto oznacza kwotę na rękę po podatku i składkach. Dla Ciebie przy wycenie netto oznacza cenę bez VAT. To dwie zupełnie różne liczby.
Ile wynosi stawka roboczogodziny w 2026 roku na rynku?
Jednej stawki rynkowej nie ma — w serwisach budowlanych i cennikach usług na 2026 r. spotyka się bardzo szerokie przedziały. Dla prac wykończeniowych i instalacyjnych u małych wykonawców to najczęściej od ok. 80–100 zł do 180–200 zł netto za godzinę, a w Warszawie i innych dużych miastach bywa więcej. Traktuj te liczby wyłącznie orientacyjnie: każdy serwis liczy je inaczej, część podaje ceny brutto, część netto, a część uwzględnia dojazd.
Dolną granicą nie jest rynek, tylko prawo: minimalna stawka godzinowa przy umowach zlecenia wynosi w 2026 r. 31,40 zł brutto, a minimalne wynagrodzenie za pracę 4 806 zł brutto. To jednak koszt wypłaty, nie cena godziny dla klienta.
Do porównań z konkurencją używaj widełek tylko jako sygnału ostrzegawczego. Jeśli Twoja wyliczona stawka jest dużo niższa od rynkowej, prawdopodobnie zaniżasz wyceny. Jeśli dużo wyższa, sprawdź koszty pośrednie albo pokaż klientowi, za co płaci więcej.
Stawka roboczogodziny elektryka 2026 — od czego zależy?
Stawka roboczogodziny elektryka, hydraulika czy glazurnika zależy przede wszystkim od specjalizacji, regionu i warunków pracy. Ta sama metoda liczenia działa w każdej branży, ale wynik może się różnić o kilkadziesiąt procent.
- Specjalizacja i uprawnienia. Elektryk z uprawnieniami SEP do pomiarów, instalator pomp ciepła czy automatyki budynkowej ma droższy sprzęt i szkolenia, więc jego stawka jest wyższa. Elektrycy często rozliczają się też za punkt albo ryczałtem, a godzinową stawkę stosują przy usterkach i serwisie.
- Region. W dużych miastach płacisz więcej za pracowników, parking i czas w korkach. Na mniejszych rynkach stawki są niższe, ale dojazdy dłuższe.
- Trudne warunki. Praca na wysokości, w zimie, w nocy, w czynnym obiekcie (sklep, biuro, szpital) albo w bardzo ciasnym miejscu jest wolniejsza i bardziej ryzykowna. Zwykle dolicza się do niej dodatek procentowy albo osobną stawkę.
- Pilne zlecenia. Wyjazd tego samego dnia, w weekend albo w święto to stawka podwyższona — często o 50–100%.
- Wielkość zlecenia. Przy krótkich wizytach stawka godzinowa nie pokrywa dojazdu i przygotowania. Dlatego wiele firm ma minimalną opłatę za wizytę albo liczy pierwszą godzinę w pełni.
Najczęstsze błędy przy liczeniu stawki roboczogodziny
Większość firm, które „pracują dużo, a zarabiają mało”, popełnia jeden z tych błędów.
- Liczenie 168 godzin w miesiącu jako produktywnych. 168 godzin to wymiar etatu w typowym miesiącu, a nie czas, za który ktoś zapłaci. Realnie produktywnych jest zwykle 120–135 godzin.
- Pomijanie dojazdów. Godzina dziennie w aucie to w skali roku ponad 200 godzin pracownika. Albo dolicz dojazd osobno, albo uwzględnij go w godzinach produktywnych.
- Pomijanie poprawek i reklamacji. Każda firma ma poprawki. Jeśli nie ma ich w kalkulacji, płacisz za nie z zysku.
- Stawka wypłaty zamiast kosztu pracodawcy. Pracownik dostaje 35 zł na rękę za godzinę, więc 60 zł „wydaje się dużo”. Po doliczeniu składek, urlopów i godzin nieproduktywnych może to być strata.
- Brak wynagrodzenia właściciela. Jeśli Twoja pensja to „to, co zostanie”, w słabym miesiącu nie zostaje nic.
- Kopiowanie stawki konkurencji. Konkurent może mieć tańsze auto, brak pracowników albo po prostu dokładać do interesu.
- Brak aktualizacji. Podwyżka płacy minimalnej, droższe paliwo albo nowy leasing zmieniają koszt godziny. Raz w roku przelicz stawkę od nowa.
Jak sprawdzić, czy stawka się broni na zleceniu?
Najprościej porównać po zakończeniu zlecenia godziny z wyceny z godzinami faktycznie przepracowanymi. Jeśli wyceniłeś 40 godzin, a ekipa przepracowała 52, Twoja realna stawka spadła ze 110 zł do ok. 85 zł — poniżej pełnego kosztu godziny z przykładu.
Taki rachunek ma sens tylko wtedy, gdy godziny są zapisywane do konkretnego zlecenia na bieżąco, a nie odtwarzane z pamięci na koniec miesiąca. Jak policzyć cały wynik na projekcie razem z materiałem, podwykonawcami i dojazdami, pokazaliśmy w tekście o rentowności zlecenia. Sposoby zbierania godzin od ekipy opisaliśmy we wpisie o rejestracji czasu pracy w firmie budowlanej.
Po kilkunastu zleceniach zobaczysz wzór: przy których pracach regularnie przekraczasz czas, a przy których masz zapas. To lepsza podstawa do zmiany stawki niż cennik konkurencji. Te same dane przydadzą się przy kolejnej ofercie na usługę budowlaną.
W Finito pracownicy rejestrują czas w aplikacji na telefonie od razu na konkretnym zleceniu, także bez zasięgu. Na projekcie widzisz potem przepracowane godziny obok wyceny z oferty, więc od razu wiesz, czy zlecenie zmieściło się w założonym czasie. Więcej o tym na stronie ewidencji czasu pracy.
Najczęstsze pytania
Jak policzyć stawkę roboczogodziny?
Weź roczny koszt pracownika (wynagrodzenie brutto plus składki pracodawcy i koszty takie jak odzież czy szkolenia) i podziel go przez godziny faktycznie przepracowane na zleceniach, zwykle 1 400–1 600 rocznie. Dodaj koszty pośrednie firmy na godzinę (auto, narzędzia, biuro, oprogramowanie, ubezpieczenie) i narzut zysku. Wynik to Twoja stawka netto.
Ile wynosi stawka roboczogodziny w 2026 roku?
Nie ma jednej obowiązującej stawki. W serwisach budowlanych i cennikach usług spotyka się zwykle przedziały od ok. 80–100 zł do 180–200 zł netto za godzinę, wyżej w dużych miastach i przy specjalistycznych pracach. Te liczby są orientacyjne, a własną stawkę trzeba policzyć z własnych kosztów.
Czy stawka roboczogodziny jest netto czy brutto?
W kosztorysach i ofertach dla firm stawkę R-g podaje się netto, czyli bez VAT. VAT (23% albo 8% przy remontach w budownictwie mieszkaniowym) dolicza się na końcu do całej wartości kosztorysu. Klientowi prywatnemu warto pokazać też kwotę brutto.
Czy stawka roboczogodziny zawiera koszty pośrednie i zysk?
To zależy od sposobu wyceny. W kosztorysie ofertowym metodą szczegółową koszty pośrednie (Kp) i zysk (Z) dolicza się osobno, więc stawka R-g ich nie zawiera. Przy rozliczeniu godzinowym z klientem stawka musi obejmować wszystko: koszt pracownika, koszty firmy i zysk.
Ile godzin produktywnych ma pracownik w roku?
Nominalnie etat to ok. 2 000 godzin rocznie, ale po odjęciu urlopu, zwolnień, dojazdów, czasu w hurtowni, poprawek i przestojów w małych firmach usługowych zostaje zwykle 1 400–1 600 godzin. Najdokładniej policzysz to z własnej ewidencji czasu przypisanej do zleceń.
Jak często zmieniać stawkę roboczogodziny?
Przelicz ją przynajmniej raz w roku, najlepiej na początku roku po zmianie płacy minimalnej i składek. Zrób to też po większej zmianie w firmie, np. zatrudnieniu kolejnej osoby, nowym leasingu auta albo zakupie drogiego sprzętu.